جاوااسکریپت (یا همون JS خودمون) یک زبان اسکریپتنویسیِ شیءگرا و چندسکویی (قابل اجرا روی سیستمهای مختلف) هست. کار اصلیش چیه؟ زنده کردن صفحات وب! یعنی باهاش میتونی دکمههای کلیکشدنی، انیمیشنهای باحال، منوهای پرشی و پاپآپهای مختلف بسازی.
البته داستان به همینجا ختم نمیشه! جاوااسکریپت یک نسخه پیشرفتهتر برای سمت سرور هم داره (مثل Node.js) که اجازه میده کارهای خیلی بزرگتری انجام بدی؛ مثلاً ساختن یک سیستم چت آنلاین و زنده بین چندین کامپیوتر. وقتی جاوااسکریپت توی یک محیط (مثل مرورگر شما) قرار میگیره، به اجزای اون محیط وصل میشه و بهت این قدرت رو میده که با کدنویسی کنترلشون کنی.
جاوااسکریپت خودش یکسری ابزار آماده و استاندارد داخلی داره (مثل Math برای ریاضی، Map و Array برای لیستها) و یکسری دستورات پایه (مثل عملگرها و شرطها). حالا این زبان پایه رو میشه برای کارهای مختلف قویتر کرد؛ چطوری؟ با اضافه کردن ابزارهای جدید:
جاوااسکریپت سمت کاربر (Client-side): این مدل، زبان پایه رو با ابزارهایی مجهز میکنه که بتونه مرورگر و ظاهر سایت (همون DOM) رو کنترل کنه. مثلاً باهاش میتونی فرمهای ثبتنام بسازی یا کاری کنی که وقتی کاربر روی موش کلیک کرد یا صفحه رو بالا و پایین کرد، سایت یک واکنشی نشون بده.
جاوااسکریپت سمت سرور (Server-side): این مدل، ابزارهایی به زبان اضافه میکنه که مخصوص دویدن روی سرورهاست. مثلاً به برنامهات اجازه میده با پایگاه داده (دیتابیس) حرف بزنه، اطلاعات رو بین صفحات ذخیره کنه یا فایلهای روی سرور رو حذف و اضافه کنه.
به زبون ساده: توی مرورگر، جاوااسکریپت ظاهر سایت رو تغییر میده؛ و اون طرف روی سرور، Node.js به درخواستهایی که از مرورگر میاد جواب میده.
این محتوا کاملا رایگان توسط تیم کدلپر ترجمه شده و در اختیار شما کاربران عزیز قرار گرفته است، هر گونه کپی برداری برای مقاصد غیر رایگان و بدون ذکر منبع، مورد پیگیری قانونی قرار میگیرد.
ترجمه شده از منبع: https://developer.mozilla.org/en-US/docs/Web/JavaScript