اولین قدم‌ها به سوی برنامه‌نویسی

اولین قدم‌ها به سوی برنامه‌نویسی

البته، می‌توانیم از پایتون برای کارهای پیچیده‌تر از جمع کردن دو و دو استفاده کنیم. به عنوان مثال، می‌توانیم یک زیرتوالی اولیه از توالی فیبوناچی را به شکل زیر بنویسیم:

>>> # توالی فیبوناچی:
>>> # مجموع دو عنصر عنصر بعدی را تعیین می‌کند
>>> a, b = 0, 1
>>> while a < 10:
...     print(a)
...     a, b = b, a+b
...
0
1
1
2
3
5
8

این مثال چندین ویژگی جدید معرفی می‌کند.

• خط اول شامل یک اختصاص چندگانه است: متغیرهای a و b به طور همزمان مقادیر جدید ۰ و ۱ را دریافت می‌کنند. در خط آخر این کار دوباره انجام می‌شود، که نشان می‌دهد عبارات سمت راست همه قبل از هرگونه اختصاص ارزیابی می‌شوند. عبارات سمت راست از چپ به راست ارزیابی می‌شوند.
• حلقه while تا زمانی اجرا می‌شود که شرط (اینجا: a < 10) درست باشد. در پایتون، مانند C، هر مقدار صحیح غیرصفر درست است؛ صفر نادرست است. شرط همچنین می‌تواند یک مقدار رشته یا لیست باشد، در واقع هر توالی؛ هر چیزی با طول غیرصفر درست است، توالی‌های خالی نادرست هستند. آزمون استفاده شده در مثال یک مقایسه ساده است. عملگرهای مقایسه استاندارد به همان شکل C نوشته می‌شوند: < (کوچکتر از)، > (بزرگتر از)، == (برابر با)، <= (کوچکتر یا مساوی)، >= (بزرگتر یا مساوی) و != (نابرابر با).
• بدنه حلقه تورفتگی دارد: تورفتگی روش گروه‌بندی عبارات در پایتون است. در اعلان تعاملی، باید برای هر خط تورفتگی یک تب یا فاصله تایپ کنید. در عمل، ورودی‌های پیچیده‌تر را با یک ویرایشگر متن آماده می‌کنید؛ تمام ویرایشگرهای متن مناسب قابلیت تورفتگی خودکار دارند. وقتی یک عبارت مرکب به صورت تعاملی وارد می‌شود، باید با یک خط خالی دنبال شود تا تکمیل آن مشخص شود (زیرا تجزیه‌کننده نمی‌تواند حدس بزند خط آخر را تایپ کرده‌ید). توجه کنید که هر خط درون یک بلوک پایه باید به میزان یکسانی تورفتگی داشته باشد.
• تابع print() مقدار آرگومان(ها) داده شده را می‌نویسد. تفاوت آن با فقط نوشتن عبارتی که می‌خواهید بنویسید (همان‌طور که در مثال‌های ماشین حساب قبلی انجام دادیم) در نحوه مدیریت آرگومان‌های چندگانه، مقادیر اعشاری و رشته‌هاست. رشته‌ها بدون علامت نقل قول چاپ می‌شوند و یک فاصله بین آیتم‌ها درج می‌شود:

>>> i = 256*256
>>> print('The value of i is', i)
The value of i is 65536

آرگومان کلیدی end می‌تواند برای جلوگیری از خط جدید بعد از خروجی، یا پایان دادن خروجی با رشته‌ای متفاوت استفاده شود:

>>> a, b = 0, 1
>>> while a < 1000:
...     print(a, end=',')
...     a, b = b, a+b
...
0,1,1,2,3,5,8,13,21,34,55,89,144,233,377,610,987,